Zekâtta esas olan malın bulunduğu yerdeki fakirlere dağıtılmasıdır. Peygamber Efendimiz ve Hulefa-i Raşidin dönemindeki uygulama bunun üzerine caridir. O dönemde zekât memurları zekât toplamak üzere tavzif edildikleri yerlere gönderilirken, kendilerine belde sakinlerinin zenginlerinden alınan zekâtın yine aynı beldenin fakirlerine dağıtmaları emredilmiştir. Mesela Peygamber Efendimiz (s.a.s) Muaz b. Cebel’i Yemen’e gönderirken ona zenginlerden topladığı zekâtı yine aynı beldenin fakirlerine dağıtmasını emretmiştir.

Ramazan orucu mühim bir ibadettir. Peygamber Efendimiz’in (s.a.s) ifadeleriyle “Yıl boyunca tutulacak oruç, Ramazan orucunun bir gününe karşılık gelmez.” Bu sebeple Ramazan orucunu kaçırmamak için elden geldiğince gayret göstermek gerekir. Ancak bazı hastalıklar oruca mani olur. Bu durumda daha sonra sadece kaza tutmak gerekir. Eğer hastalık devam ediyor olup da kaza tutulamayacaksa fidye verilir.

Gücü yeten Müslümanların Ramazan ayının sonunda aile fertlerinin hepsi için ödemekle yükümlü olduğu sadakaya, sadaka-yı fıtır denir. Halk arasında buna “fitre” denmektedir. Esasen Ramazan ayının bereketinden istifade ve onu yaşamanın bir teşekkürü olarak verilen fitre Müslüman için önemli bir uhrevi kazançtır.