|
Ukbe b. Âmir'in Hz. Peygamber'in Yanına Giden Arkadaşlarının Develerini Beklemesi |
|
|
|
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayâtû's Sahâbe
|
|
12.06.2006 |
|
Ukbe b. Âmir şöyle anlatıyor: Kabilemden onbir kişiyle birlikte Hz. Peygamber'in yanına gitmek üzere yola çıktık. Medine'ye yaklaştığımızda arkadaşlarım "İçimizden biri burada kalarak develerimize baksın. Biz de bu arada Hz. Peygamber'i ziyaret ederek onu dinleriz. Sonra tekrar biraraya geldiğimizde Hz. Peygamber'den dinlediklerimizi o, develerimizin başında kalan kişiye aktarınz"dediler. Bunun üzerine develerin yanında kaldım. Ancak arkadaşlarım gittiğinde kendi kendime "Bu işte ben zararlı çıktım. Onlar Hz. Peygamber'i bizzat dinliyorlar, bense dinleyemiyorum. Onlar benim öğrenemeyeceğim birçok şeyleri öğreniyorlar"dedim. Sonra develeri bırakarak arkadaşlarımın arkasından ben de Medine'ye vardım. Mescide gittiğimde adamın biri "Hz. Peygamber 'Kim güze( bir abdest alırsa bu onun günahlarının keffareti sayılır ve o kişi anasından yeni doğmuş gibi günahsız olur' buyurdular"diyordu. Ben hayretler içerisinde kalmıştım. Benim bu halimi gören Hz. Ömer "Sen Hz. Peygamber'in bundan önceki sözlerini işitmiş olsaydın çok daha fazla şaşardın"dedi. Hz. Peygamber'in ne söylediğini sorduğumda da şöyle dedi: "Hz. Peygamber 'Kim Allah'a hiç birşeyi ortak koşmaksızın ölürse, istediğinde girmesi için Allah Teâlâ ona cennetin kapılarını açar' buyurdular". Hz. Ömer'le konuşurken Hz. Peygamber oraya geldiler. Bunun üzerine varıp karşısına oturdum. Benden yüzlerini çevirdiler ve bunu birkaç kere tekrarladılar. Nihayet dördüncüsünde "Anam babam sana feda olsun ey Allah'ın Rasû(ü! Yüzünü benden niçin çeviriyorsun?"diye sordum. O zaman bana dönerek "Senin yanında bir kişi mi yoksa oniki kişi mi daha sevimlidir?"buyurdular. Hz. Peygamber'in bu sözleri üzerine derhal arkadaşlarımın yanına döndüm (1). [1] Kenz I/77 (İbn Asâkir'den); Ebu Nuaym, Hilye IX/307 (Bir benzerini).
|
|
Son Güncelleme ( 12.06.2006 )
|
İslâm Tarihi 
