İnsan gibi bir sanat harikasını yaratan Allah (c.c.), onu öldürmek suretiyle çöpe atar gibi yokluk gayyalarına atmayacaktır. Bu yüzden ölüm, bir yokluk değildir. Tohumun toprağa saçılması ve ondan sünbüllerin çıkması gibi insan da ebedi bir hayata uyanması için bir süre toprak altında tutulur. Ölüm, sıkıntılı hayattan sonra dinlenmektir. İmtihanların yaşandığı şu hayat okulundan paydostur. Dünya askerliğinden bir terhistir. Özellikle, yaşlılar, hastalar, zayıflar için ölüm, şu sıkıntılı hayattan tam bir kurtuluştur.